சார்! என் கொழந்தைக்கு சீட்டு கெடைக்குமா?

“சார், என் கொழந்தைக்கு 98% கெடச்சிருக்கு. நீங்கதான் பெரிய என்ஜினியரிங் காலேஜ்ல வேல பாக்கிரீங்களே. சீட்டு கெடக்குமா?” எல்லா அப்பாக்கும் இருக்கற கவலை.

“நீங்க ஃபார்வார்ட் இல்ல? உங்க கொழந்த பொண்ணா, பையனா?”

“பொண்ணுதான். ஏன் கேக்கறீங்க?”

“பொண்ணுன்னா 98.2% கட் ஆஃப். இப்பல்லாம் பொண்ணுங்க ரொம்ப மார்க் வாங்கறாங்கல்ல; அதுனால பின் தங்கிய பசங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை. பொண்ணு பொறந்த தேதி என்ன?”

(அதுக்குள்ள கல்யாணத்துக்கு என்ன அவசரம்!) மே 10 சார்! எதுக்கு கேக்கறீங்க?!”

“அடடா! ரொம்ப சின்ன பொண்ணுங்க! அக்டோபருக்கு முன்ன பொறந்திருந்தா அவங்களுக்குத்தான் வாய்ப்பு அதிகம்”

“ஆ! அது ஏன் அப்பிடி?”

“என்னங்க விஷயமே தெரியாம இருக்கீங்க? வயசானாத்தான் அறிவு அதிகமா இருக்கும். என்ஜினியரிங்னா சும்மாவா! யாருக்கு ரொம்ப அதிகம் வயசோ அவங்களுக்குத்தான் அறிவு, நிர்வாகத்திறன் எல்லாம் அதிகமா இருக்கும்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?.

உங்களுக்கு இன்னும் ஒரு பிரச்சனையும் இருக்கு. உங்க வீடு காலேஜ்லேருந்து அஞ்சு கிலோமீட்டருக்கு ஒரு நூறு அடி தள்ளி இருக்கு.”

“அதுனால என்ன?”

“ஏங்க உங்க கொழந்த ரொம்ப தூரத்திலேர்ந்து வரணுமில்ல! அதுனால அஞ்சு கிலோமீட்டருக்குள்ள இருந்தாதான் முன்னுரிமை.
ஒங்க பொண்ணு எந்த Blood group?”

“B+… ஏன் கேக்கறீங்க?”

“அடடா! AB +ve, A2+ve, O -ve, அல்லது A1 –ve அப்படி ஏதாச்சும் இருந்தா சீட்டு கெடைக்க சான்ஸ் அதிகம்.. அதெல்லாம் ரொம்ப அரிதான Blood group இல்ல!”

“ஏங்க இதெல்லாமா இப்போ பாக்கறாங்க?”

“உங்க பொண்ணு கண்ணாடி போட்டுருக்கா?”

“ஆமாம்! ஏன்?!”

“சீட்டு கெடைக்கறது ரொம்ப கஷ்டங்க”.

“…”

“பின்ன என்னங்க; நூறு பேருக்கு மேல வகுப்புல இருப்பாங்க. பின்னாலேருந்து வாத்தியார் தெரிய வேணாமா? அதுனால கண்ணாடி போடாதவங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை….. எங்க சார் கெளம்பிட்டீங்க.. இன்னும் முழுசா கேட்டுட்டுப் போங்க!”

காலங்காத்தால நடை பயிற்சி!

கன்னி முயற்சி! வயசு நாற்பதுக்கு மேல ஆச்சு.. (அதான் சொல்லிட்டேன்ல.. அதுக்கு மேல எத்தன வயசானா என்ன?); இளம் தொப்பை (வயசோ, வசதியோ). அரை ட்ராயரோட பசங்கள வெளயாட கூப்டா, “இல்லப்பா எங்க ஃப்ரெண்ட்ஸோட வெளயாடறோம்”னு ஓஓஓடி போறாங்க. ஆட்டோ ட்ரைவர் கூட “அங்கிள்”னு கூப்டறான்.
ஒரே சோகமாயி, ஒரு வெறியோட ஒரு நாள் காலங்காத்தால நடக்கப் போனேன். அதெல்லாம் ஒரு ஆர்ப்பாட்டமாதான் கெளம்பினேன். (புது டி-ஷர்ட், புது ஷார்ட்ஸ், புது ரன்னிங் ஷூஸ்.. கலக்கறீங்க).

“இது யாற்ற்ற்ற்ற்றா புதுசு!” .. (கைல குச்சி வெச்சிருக்கணுமோ!). கொஞ்சம் நடந்துட்டு ஓடலாமா.. இல்ல திரும்பி போயிடலாமா…. நல்ல வேளை நாய் போய்டுச்சு.

பக்கத்து பார்க்குல என்ன விட வசதியா, வயசா நிறைய பேர், எதையோ எடுக்க போற மாதிரி (தான் ஆடாட்டாலும் சதை ஆடுது) வேக வேகமா போய்ட்டு இருந்தாங்க. சில பேர் குனிஞ்சு தொப்பைக்கு கீழ கால தேடிட்டு இருந்தாங்க. சில பேர், அங்க இருந்த கம்பியெல்லாம் புடிச்சு வளைக்கறா மாதிரி உடற்பயிற்சி பண்ணிட்டு இருந்தாங்க.

“நீயென்ன புதுசா பண்ணற. நா பண்றதுதான் ஒசத்தி” (நானும் அப்டிதான் பார்த்தேன்).

யாரும் வேற யார் கண்ணையும் பாக்காம, ஏனோ கோவமா அவங்க பயிற்சில குறியா இருந்தாங்க.

நானும் ஒரு பன்னெண்டு சுத்து சுத்திட்டு ஒரு நாற்பது நிமிஷத்துல வீட்டுக்கு திரும்பி வந்துட்டேன். “நானும் நாளைக்கு வரட்டுமா”.. “வேணாம்வேணாம், எழுப்பி விடு போரும்” (நானும் பார்குல யாரு “கண்ணையும்” பாக்கல).. ஹிஹி.