தமிழன் என்றொரு இனமுண்டு; தனியே அவர்க்கொரு குணமுண்டு.
மும்பையில் ஒரு மாநாட்டுக்கு வந்த சென்னைத் தமிழர்,
“தமிளனுக்கு குடுக்க வேண்டிய “ரெஸ்பெக்ட” அங்க தரலீங்க” என்றார்.
“என்னாச்சுங்க?”
“எனக்கு “காரே” அனுப்பலீங்க; அனுப்ப முடியாதுன்னுட்டாங்க. (அன்பர் பேசப் போகவில்லை; சும்மா பார்க்கப் போனவர்!). அங்க போனா எனக்கு “ஃபோர்த் ரோ”லதான் எடம் கெடச்சுது….. ஒரு தமிளன இது போலவா “ட்ரீட்” பணணுவாங்க?. ரொம்ப “சேம்” ஆயிடுச்சு”.
தமி”ள”ர் மூன்று வரியில் ஆறு ஆங்கில வார்த்தைகளை நுழைத்து ரொம்ப “ஃபீலிங்” காட்டினார்.
அது ஏனொ தெரியவில்லை; நம்மில் பலருக்கு ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை. கூடவெ, “நான் தமிழன்; கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்துக்கு முன் தோன்றிய மூத்த பழங்குடி. எனக்கென்று ஒரு தனித்தன்மை உண்டு.” என்ற ஒரு உயர்வு உணர்ச்சி வேறு. இரண்டும் கலந்த ஒரு கலவை நாம்.
தமிளில் மூன்று வகையான “ள” இருக்குது
நம்மில் பல தமிழர்களுக்கு, ல, ள, ழ வேற்றுமையே தெரியாது.
“தமிளில் மூன்று வகையான “ள” இருக்குது. “ள”, “ள”, “ள”. உதாரணத்துக்கு, “ஒளி”, ஒளி, ஒளி….…
முதல் ஒளி - ஒளின்னா வெளிச்சம் - லைட்டு
ரெண்டாவது ஒளி .. ஒளின்னா சத்தம் - சவுண்டு
மூணாவது ஒளி…… ஒளின்னா தொலைந்து போ - கெட் லாஸ்டு….
எளுதுங்க பார்ப்பம்…
“மயிளின் வாள் நீளமாகவும் அளகாகவும் இருக்கும்”
பையனுக்கு குழப்பம்… “மயில், வால், அழகு.. இதெல்லாம் சரி.. நீளமா? நீலமா??”
தமிள் வால்க! தமிளர் புகள் ஓங்குக!
எங்கும் தமிழ் எதிலும் தமிழ்
யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்…
பிற மொழி வார்தைகளைத் தவிர்ப்பது ரொம்ப முக்கியம். எவ்வளவு தமிழ் படுத்த முடியுமோ அவ்வளவு தமிழ் “படுத்த” வேண்டும்.
சென்னை விமானநிலையத்தில் “ஆடவர்க்காக”, “பெண்டிர்க்காக” மற்றும் “மெய்புல அறைகூவலர்க்காக” கழிப்பிடம் இருக்கிறது. “மெய்புல அறைகூவலர்” என்றால் அறிவிப்பாளரொ?!..... இல்லையாம் - “உடல் ஊனமுற்றொராம்”
“எப்டிங்க இந்த வார்த்தைய புடிச்சீங்க”
“Physically Challenged”.. “Physical”னா “மெய்புலம்”. “Challenged”… இந்த Champion, Challengerனு வருமே… அதாவது, Championட்ட சண்ட போட “அறைகூவல்” விடுவாங்களே, அதுனால, Challengedனா “அறைகூவலர்”…
(நல்லா கூவுறாங்க….)
மேல் நிலை பொருளாராதாரப் பாடத்தில் ஒரு வரி படித்த ஞாபகம்…
“அரசாங்கத்துக்கு இந்த வகையில் விளையாட ஒரு உருளை இருக்கிறது”
அதாவது Government has got a role to play in this.
(எப்பூடி… ரூம் போட்டு ஒரு மார்க்கமா யோசிப்பாய்ங்களோ?!)
ஆனா பேசும் போது தமிழ் வரும்ம்ம்ம்… ஆனா வராது..
“சார், டைம் என்ன?”
“டென் தற்டி”
“அடடா லேட் அயிடுச்சே! சார், டொல் பி போய்ட்டானா?”
“தெரியல சார்… ஆனா ரொம்ப ரஷ்ஷா இருக்குமே!”
“க்ரௌட பாத்தா முடியுமா சார்.. டயத்துக்கு ஆஃபீஸ் போலேன்னா மேனேஜர் மெமோ கொடுப்பானே!.
“பேசாம ரிஸைன் பண்ணிட்டு வேறே ஜாப் ட்ரை பண்ணுங்களேன்.”
“ரிஸெஷன்னால, ஜாப் மார்க்கெட் ஹொப்லெஸ்ஸா இருக்கு சார். இருக்கற ஜாபும் போச்சுன்னா, வீட்டுல வொய்ஃப்ட்டல்ல பேச்சு வாங்கணும்.”
“யு ஹவ் அ பாயிண்டு”
ஆகா… தாங்கமுடியலப்பா! “தமிழ் எந்தன் மூச்சு” …டூ மச்சு!!
பட்டப்பெயர் ரொம்ப முக்கியம்
தமிழனுக்கு பெற்றோர் இட்ட பெயரைவிட பட்டப்பெயர் ரொம்ப முக்கியம். நம்மை பெயர் கொண்டு அழைத்தால், மரியாதை இல்லை. உயர்வு நவிற்சியோடு ஒரு பட்டப்பெயர் ரொம்ப முக்கியம்.
“குறுமுனி” அகத்தியர், ஔவை”ப்பாட்டி”, “முல்லைக்குத் தேர் கொடுத்த” பாரி, “கடாரம் கொண்ட” இராசேந்திரன், வழியில்……..
சுப்ரமணிய “பாரதியார்”, “கப்பலோட்டிய தமிழன்” வ உ சி…. வழியில்…..
“கர்ம வீரர்” காமராஜ், “அறிஞர்” அண்ணா, “நடிகர் திலகம்” “சிவாஜி” கணேசன்… வழியில் வந்த நாம் எப்படி தாய் தந்தை இட்ட பெயரோடு பெரிய ஆள் ஆக முடியும்.
(“இதெல்லாம் மக்களும் படிச்சவங்களும் மரியாதையொடும், அன்போடும் வெச்ச பேருங்க”)
அரசியல், “சினிமா”, ஊடகம்… கலை, இந்த துறைகளில், பட்டப்பெயர் சொல்லித்தான் அழைக்க வேண்டும். இல்லையேல் மரியாதை இல்லை.
“இன்னிக்கு இளைய தளபதி படம் ரிலீஸு:
“மீஸிக் யாரு?”
“இசைஞாநி”
உண்மையாக யாராவது பட்டப்பெயர் கொடுத்தால் நல்லது; அல்லது யாராவது பத்து பேரைக் கூப்பிட்டு விழா எடுத்து ஒரு நல்ல பெயராக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.(இல்லேன்னா நாமளே வெச்சுக்க வேண்டியதுதான்”) Only then you have arrived.
தமிழன் என்று சொல்லடா “தல” நிமிர்ந்து நில்லடா.
Sunday, 20 June 2010
Tuesday, 25 May 2010
சார்! என் கொழந்தைக்கு சீட்டு கெடைக்குமா?
“சார், என் கொழந்தைக்கு 98% கெடச்சிருக்கு. நீங்கதான் பெரிய என்ஜினியரிங் காலேஜ்ல வேல பாக்கிரீங்களே. சீட்டு கெடக்குமா?” எல்லா அப்பாக்கும் இருக்கற கவலை.
“நீங்க ஃபார்வார்ட் இல்ல? உங்க கொழந்த பொண்ணா, பையனா?”
“பொண்ணுதான். ஏன் கேக்கறீங்க?”
“பொண்ணுன்னா 98.2% கட் ஆஃப். இப்பல்லாம் பொண்ணுங்க ரொம்ப மார்க் வாங்கறாங்கல்ல; அதுனால பின் தங்கிய பசங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை. பொண்ணு பொறந்த தேதி என்ன?”
(அதுக்குள்ள கல்யாணத்துக்கு என்ன அவசரம்!) மே 10 சார்! எதுக்கு கேக்கறீங்க?!”
“அடடா! ரொம்ப சின்ன பொண்ணுங்க! அக்டோபருக்கு முன்ன பொறந்திருந்தா அவங்களுக்குத்தான் வாய்ப்பு அதிகம்”
“ஆ! அது ஏன் அப்பிடி?”
“என்னங்க விஷயமே தெரியாம இருக்கீங்க? வயசானாத்தான் அறிவு அதிகமா இருக்கும். என்ஜினியரிங்னா சும்மாவா! யாருக்கு ரொம்ப அதிகம் வயசோ அவங்களுக்குத்தான் அறிவு, நிர்வாகத்திறன் எல்லாம் அதிகமா இருக்கும்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?.
உங்களுக்கு இன்னும் ஒரு பிரச்சனையும் இருக்கு. உங்க வீடு காலேஜ்லேருந்து அஞ்சு கிலோமீட்டருக்கு ஒரு நூறு அடி தள்ளி இருக்கு.”
“அதுனால என்ன?”
“ஏங்க உங்க கொழந்த ரொம்ப தூரத்திலேர்ந்து வரணுமில்ல! அதுனால அஞ்சு கிலோமீட்டருக்குள்ள இருந்தாதான் முன்னுரிமை.
ஒங்க பொண்ணு எந்த Blood group?”
“B+… ஏன் கேக்கறீங்க?”
“அடடா! AB +ve, A2+ve, O -ve, அல்லது A1 –ve அப்படி ஏதாச்சும் இருந்தா சீட்டு கெடைக்க சான்ஸ் அதிகம்.. அதெல்லாம் ரொம்ப அரிதான Blood group இல்ல!”
“ஏங்க இதெல்லாமா இப்போ பாக்கறாங்க?”
“உங்க பொண்ணு கண்ணாடி போட்டுருக்கா?”
“ஆமாம்! ஏன்?!”
“சீட்டு கெடைக்கறது ரொம்ப கஷ்டங்க”.
“…”
“பின்ன என்னங்க; நூறு பேருக்கு மேல வகுப்புல இருப்பாங்க. பின்னாலேருந்து வாத்தியார் தெரிய வேணாமா? அதுனால கண்ணாடி போடாதவங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை….. எங்க சார் கெளம்பிட்டீங்க.. இன்னும் முழுசா கேட்டுட்டுப் போங்க!”
“நீங்க ஃபார்வார்ட் இல்ல? உங்க கொழந்த பொண்ணா, பையனா?”
“பொண்ணுதான். ஏன் கேக்கறீங்க?”
“பொண்ணுன்னா 98.2% கட் ஆஃப். இப்பல்லாம் பொண்ணுங்க ரொம்ப மார்க் வாங்கறாங்கல்ல; அதுனால பின் தங்கிய பசங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை. பொண்ணு பொறந்த தேதி என்ன?”
(அதுக்குள்ள கல்யாணத்துக்கு என்ன அவசரம்!) மே 10 சார்! எதுக்கு கேக்கறீங்க?!”
“அடடா! ரொம்ப சின்ன பொண்ணுங்க! அக்டோபருக்கு முன்ன பொறந்திருந்தா அவங்களுக்குத்தான் வாய்ப்பு அதிகம்”
“ஆ! அது ஏன் அப்பிடி?”
“என்னங்க விஷயமே தெரியாம இருக்கீங்க? வயசானாத்தான் அறிவு அதிகமா இருக்கும். என்ஜினியரிங்னா சும்மாவா! யாருக்கு ரொம்ப அதிகம் வயசோ அவங்களுக்குத்தான் அறிவு, நிர்வாகத்திறன் எல்லாம் அதிகமா இருக்கும்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?.
உங்களுக்கு இன்னும் ஒரு பிரச்சனையும் இருக்கு. உங்க வீடு காலேஜ்லேருந்து அஞ்சு கிலோமீட்டருக்கு ஒரு நூறு அடி தள்ளி இருக்கு.”
“அதுனால என்ன?”
“ஏங்க உங்க கொழந்த ரொம்ப தூரத்திலேர்ந்து வரணுமில்ல! அதுனால அஞ்சு கிலோமீட்டருக்குள்ள இருந்தாதான் முன்னுரிமை.
ஒங்க பொண்ணு எந்த Blood group?”
“B+… ஏன் கேக்கறீங்க?”
“அடடா! AB +ve, A2+ve, O -ve, அல்லது A1 –ve அப்படி ஏதாச்சும் இருந்தா சீட்டு கெடைக்க சான்ஸ் அதிகம்.. அதெல்லாம் ரொம்ப அரிதான Blood group இல்ல!”
“ஏங்க இதெல்லாமா இப்போ பாக்கறாங்க?”
“உங்க பொண்ணு கண்ணாடி போட்டுருக்கா?”
“ஆமாம்! ஏன்?!”
“சீட்டு கெடைக்கறது ரொம்ப கஷ்டங்க”.
“…”
“பின்ன என்னங்க; நூறு பேருக்கு மேல வகுப்புல இருப்பாங்க. பின்னாலேருந்து வாத்தியார் தெரிய வேணாமா? அதுனால கண்ணாடி போடாதவங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை….. எங்க சார் கெளம்பிட்டீங்க.. இன்னும் முழுசா கேட்டுட்டுப் போங்க!”
Wednesday, 19 May 2010
காலங்காத்தால நடை பயிற்சி!
கன்னி முயற்சி! வயசு நாற்பதுக்கு மேல ஆச்சு.. (அதான் சொல்லிட்டேன்ல.. அதுக்கு மேல எத்தன வயசானா என்ன?); இளம் தொப்பை (வயசோ, வசதியோ). அரை ட்ராயரோட பசங்கள வெளயாட கூப்டா, “இல்லப்பா எங்க ஃப்ரெண்ட்ஸோட வெளயாடறோம்”னு ஓஓஓடி போறாங்க. ஆட்டோ ட்ரைவர் கூட “அங்கிள்”னு கூப்டறான்.
ஒரே சோகமாயி, ஒரு வெறியோட ஒரு நாள் காலங்காத்தால நடக்கப் போனேன். அதெல்லாம் ஒரு ஆர்ப்பாட்டமாதான் கெளம்பினேன். (புது டி-ஷர்ட், புது ஷார்ட்ஸ், புது ரன்னிங் ஷூஸ்.. கலக்கறீங்க).
“இது யாற்ற்ற்ற்ற்றா புதுசு!” .. (கைல குச்சி வெச்சிருக்கணுமோ!). கொஞ்சம் நடந்துட்டு ஓடலாமா.. இல்ல திரும்பி போயிடலாமா…. நல்ல வேளை நாய் போய்டுச்சு.
பக்கத்து பார்க்குல என்ன விட வசதியா, வயசா நிறைய பேர், எதையோ எடுக்க போற மாதிரி (தான் ஆடாட்டாலும் சதை ஆடுது) வேக வேகமா போய்ட்டு இருந்தாங்க. சில பேர் குனிஞ்சு தொப்பைக்கு கீழ கால தேடிட்டு இருந்தாங்க. சில பேர், அங்க இருந்த கம்பியெல்லாம் புடிச்சு வளைக்கறா மாதிரி உடற்பயிற்சி பண்ணிட்டு இருந்தாங்க.
“நீயென்ன புதுசா பண்ணற. நா பண்றதுதான் ஒசத்தி” (நானும் அப்டிதான் பார்த்தேன்).
யாரும் வேற யார் கண்ணையும் பாக்காம, ஏனோ கோவமா அவங்க பயிற்சில குறியா இருந்தாங்க.
நானும் ஒரு பன்னெண்டு சுத்து சுத்திட்டு ஒரு நாற்பது நிமிஷத்துல வீட்டுக்கு திரும்பி வந்துட்டேன். “நானும் நாளைக்கு வரட்டுமா”.. “வேணாம்வேணாம், எழுப்பி விடு போரும்” (நானும் பார்குல யாரு “கண்ணையும்” பாக்கல).. ஹிஹி.
ஒரே சோகமாயி, ஒரு வெறியோட ஒரு நாள் காலங்காத்தால நடக்கப் போனேன். அதெல்லாம் ஒரு ஆர்ப்பாட்டமாதான் கெளம்பினேன். (புது டி-ஷர்ட், புது ஷார்ட்ஸ், புது ரன்னிங் ஷூஸ்.. கலக்கறீங்க).
“இது யாற்ற்ற்ற்ற்றா புதுசு!” .. (கைல குச்சி வெச்சிருக்கணுமோ!). கொஞ்சம் நடந்துட்டு ஓடலாமா.. இல்ல திரும்பி போயிடலாமா…. நல்ல வேளை நாய் போய்டுச்சு.
பக்கத்து பார்க்குல என்ன விட வசதியா, வயசா நிறைய பேர், எதையோ எடுக்க போற மாதிரி (தான் ஆடாட்டாலும் சதை ஆடுது) வேக வேகமா போய்ட்டு இருந்தாங்க. சில பேர் குனிஞ்சு தொப்பைக்கு கீழ கால தேடிட்டு இருந்தாங்க. சில பேர், அங்க இருந்த கம்பியெல்லாம் புடிச்சு வளைக்கறா மாதிரி உடற்பயிற்சி பண்ணிட்டு இருந்தாங்க.
“நீயென்ன புதுசா பண்ணற. நா பண்றதுதான் ஒசத்தி” (நானும் அப்டிதான் பார்த்தேன்).
யாரும் வேற யார் கண்ணையும் பாக்காம, ஏனோ கோவமா அவங்க பயிற்சில குறியா இருந்தாங்க.
நானும் ஒரு பன்னெண்டு சுத்து சுத்திட்டு ஒரு நாற்பது நிமிஷத்துல வீட்டுக்கு திரும்பி வந்துட்டேன். “நானும் நாளைக்கு வரட்டுமா”.. “வேணாம்வேணாம், எழுப்பி விடு போரும்” (நானும் பார்குல யாரு “கண்ணையும்” பாக்கல).. ஹிஹி.
Subscribe to:
Comments (Atom)
